Co kilka wycen trafia nam się model, który na podglądzie wygląda jak pyłek: 2 mm szerokości, waga 0,01 g. Albo odwrotnie: wazon wielkości szafy. Prawie zawsze winne są jednostki, a dokładniej ich brak.
STL nie ma jednostek
Plik STL przechowuje współrzędne trójkątów jako gołe liczby. Nie ma w nim informacji, czy „10” oznacza 10 milimetrów, 10 cali czy 10 metrów. Każdy program, który otwiera STL, musi założyć jednostkę, a standardem w druku 3D są milimetry. Problem pojawia się, gdy program źródłowy pracował w czymś innym:
- Blender domyślnie używa metrów. Kubek zaprojektowany „na oko” ma 0,1 jednostki wysokości i po eksporcie wychodzi 0,1 mm.
- Programy amerykańskie (część modeli z Thingiverse, Tinkercad w trybie cali) zapisują cale. Model 2,5 jednostki to 2,5 mm zamiast 63,5 mm.
- Niektóre skany 3D eksportują w centymetrach.
OBJ ma ten sam problem. Dopiero 3MF zapisuje jednostki w pliku i tam pomyłek nie ma.
Jak to rozpoznajemy
Wycena patrzy na największy wymiar modelu:
- poniżej 0,5 jednostki: model najpewniej w metrach, proponujemy przeliczenie ×1000,
- poniżej 3 jednostek: najpewniej cale, proponujemy ×25,4,
- powyżej 2000 jednostek: coś jest nie tak, zwykle pomylone centymetry albo błąd eksportu.
Pod podglądem jest lista rozwijana „Jednostki pliku”. Jeśli automat trafił, nic nie robisz. Jeśli nie, przełączasz na właściwe i podgląd oraz cena przeliczają się od nowa. Zawsze porównaj wymiary pod podglądem z tym, co widzisz w swoim programie.
Kiedy nie da się zgadnąć
Model o wymiarach 20 × 20 × 20 jednostek może być kostką 2 cm albo półmetrową skrzynią w calach. Wtedy decydujesz Ty. Dobry nawyk: przed eksportem sprawdź wymiary w programie i zapamiętaj jedną liczbę, np. wysokość. Po wgraniu porównaj ją z podglądem.
Skala to nie to samo co jednostki
Oprócz jednostek w konfiguratorze jest pole „Skala” od 10 do 400 %. To zwykłe powiększanie lub pomniejszanie modelu w milimetrach. Jednostki mówią, jak przeczytać plik; skala mówi, jak duży ma być wydruk.
Przy zmianie skali pamiętaj o trzech rzeczach:
- Objętość rośnie do sześcianu. Model 2× większy ma 8× większą objętość. Cena nie rośnie aż tak, bo ścianki zostają w stałej grubości, ale 2–4× drożej to norma.
- Ścianki pomniejszonego modelu mogą zniknąć. Pomniejszenie do 50 % robi ze ścianki 1,2 mm ściankę 0,6 mm, której drukarka nie wydrukuje. Podgląd tego nie pokaże, slicer tak, dlatego przy mocnym pomniejszeniu sprawdzamy plik przed drukiem.
- Stół ma 256 mm. Powiększony model, który się nie mieści, oznaczamy na czerwono. Wtedy podziel go na części albo wróć do mniejszej skali.
Cale w praktyce
Jeśli pobierasz modele z amerykańskich serwisów, przeliczanie z cali jest codziennością. Dla orientacji: 1 cal to 25,4 mm, więc model „4 in” to 101,6 mm. Jeśli autor pisze w opisie „print at 100 %”, a model na podglądzie ma 4 mm, ustaw jednostki na cale.
Metry z Blendera
Dwie opcje. Lepsza: w Blenderze ustaw jednostki sceny na milimetry (Scene Properties → Units → Length: Millimeters, Unit Scale: 0.001) i projektuj w rzeczywistych wymiarach. Szybsza: przy eksporcie STL ustaw Scale na 1000. Albo wgraj jak jest i wybierz „metry” w naszym konfiguratorze.
Podsumowanie
Jednostki to najczęstsza przyczyna dziwnych wycen i jedyna, którą naprawisz jednym kliknięciem. Zanim uznasz, że cena jest absurdalna, spójrz na wymiary pod podglądem. Jeśli brelok ma 60 mm, a nie 2 mm, wszystko gra. Sprawdź to na swoim pliku.