Przyjmujemy trzy formaty: STL, OBJ i 3MF. Każdy wystarczy do wydruku, ale różnią się tym, co zapisują. Jeśli zależy Ci na kolorach, wielu częściach albo konkretnych ustawieniach druku, wybór ma znaczenie.
STL: standard od 1987 roku
STL opisuje model jako zbiór trójkątów. Nic więcej: bez kolorów, bez jednostek, bez nazw części. Wszystko, co dziś działa w druku 3D, otwiera STL, dlatego wciąż jest najczęściej wysyłanym formatem.
Zalety: uniwersalny, mały (w wersji binarnej), prosty. Każdy program CAD go eksportuje.
Wady: brak jednostek (zgadujemy milimetry), brak informacji o częściach, brak kolorów. Ten sam model w wersji ASCII potrafi zajmować 100 MB tam, gdzie binarny ma 15 MB.
Nasza rada: eksportuj STL binarny, w milimetrach, po naprawieniu siatki. Jeśli model ma kilka części, ułóż je obok siebie albo wyślij osobno.
OBJ: siatka plus materiały
OBJ pochodzi z grafiki 3D. Zapisuje siatkę oraz, w towarzyszącym pliku MTL, informacje o materiałach i teksturach. W druku FDM tekstury nie mają zastosowania, więc OBJ zachowuje się u nas jak STL: liczymy objętość i powierzchnię, kolor wybierasz w konfiguratorze.
Kiedy OBJ: gdy model pochodzi z Blendera, ZBrusha albo skanu 3D i nie chce Ci się konwertować. Pamiętaj tylko, że OBJ bywa zapisywany w innych jednostkach niż milimetry (Blender domyślnie w metrach). Jeśli podgląd pokazuje model o wymiarach 0,1 mm, zmień jednostki w konfiguratorze na metry.
3MF: nowoczesny kontener
3MF to archiwum ZIP z modelem w XML. Zapisuje jednostki, nazwy obiektów, kolory i, w wersjach z Bambu Studio, PrusaSlicera czy Orki, pełne ustawienia druku: wysokość warstwy, wypełnienie, podpory, pomalowane kolorami obszary, układ na płytach.
Dla nas to najcenniejszy format, bo pozwala wycenić dokładnie to, co widzisz u siebie:
- Zwykły 3MF z modelem liczymy jak STL, ale czytamy z niego warstwę, wypełnienie i podpory ustawione w projekcie i zaznaczamy je w konfiguratorze.
- 3MF z pomalowanymi kolorami pokazujemy w podglądzie z kolorami i proponujemy dopasowanie do naszej palety. Druk wielokolorowy włącza się sam.
- Pocięty 3MF (eksport „pociętej płyty”) zawiera gotowy czas druku i masę. Bierzemy je wprost z pliku, bez szacowania. Pokazujemy miniaturę płyty, a ustawienia jakości i wypełnienia są już w środku, więc nie trzeba ich wybierać.
Jeśli projekt ma kilka płyt, liczymy sumę wszystkich. Jeżeli plik był pocięty pod inną drukarkę albo inny materiał, dajemy znać w wycenie i przecinamy go ponownie u siebie.
Porównanie w skrócie
| STL | OBJ | 3MF | |
|---|---|---|---|
| Siatka modelu | tak | tak | tak |
| Jednostki | nie | nie | tak |
| Kolory / malowanie | nie | tekstury (nieużywane) | tak |
| Wiele części z nazwami | nie | częściowo | tak |
| Ustawienia druku | nie | nie | tak (z slicera) |
| Rozmiar pliku | mały (binarny) | średni | mały (ZIP) |
| Otwiera się wszędzie | tak | tak | prawie wszędzie |
Co wybrać
- Model z CAD (Fusion 360, Onshape, SolidWorks, FreeCAD): STL binarny albo 3MF.
- Model z Blendera lub skanu: OBJ albo STL, ze sprawdzeniem jednostek.
- Projekt przygotowany w Bambu Studio / PrusaSlicer / Orce z kolorami albo kilkoma częściami: 3MF.
- Chcesz dokładnie taką cenę, jaką pokazuje Twój slicer: pocięty 3MF.
Niezależnie od formatu plik może mieć do 100 MB. Większe pliki zmniejsz, redukując liczbę trójkątów, opisaliśmy to w checkliście. Potem wgraj plik do wyceny i sprawdź, jak wygląda na podglądzie.