Przyjmujemy trzy formaty: STL, OBJ i 3MF. Każdy wystarczy do wydruku, ale różnią się tym, co zapisują. Jeśli zależy Ci na kolorach, wielu częściach albo konkretnych ustawieniach druku, wybór ma znaczenie.

STL: standard od 1987 roku

STL opisuje model jako zbiór trójkątów. Nic więcej: bez kolorów, bez jednostek, bez nazw części. Wszystko, co dziś działa w druku 3D, otwiera STL, dlatego wciąż jest najczęściej wysyłanym formatem.

Zalety: uniwersalny, mały (w wersji binarnej), prosty. Każdy program CAD go eksportuje.

Wady: brak jednostek (zgadujemy milimetry), brak informacji o częściach, brak kolorów. Ten sam model w wersji ASCII potrafi zajmować 100 MB tam, gdzie binarny ma 15 MB.

Nasza rada: eksportuj STL binarny, w milimetrach, po naprawieniu siatki. Jeśli model ma kilka części, ułóż je obok siebie albo wyślij osobno.

OBJ: siatka plus materiały

OBJ pochodzi z grafiki 3D. Zapisuje siatkę oraz, w towarzyszącym pliku MTL, informacje o materiałach i teksturach. W druku FDM tekstury nie mają zastosowania, więc OBJ zachowuje się u nas jak STL: liczymy objętość i powierzchnię, kolor wybierasz w konfiguratorze.

Kiedy OBJ: gdy model pochodzi z Blendera, ZBrusha albo skanu 3D i nie chce Ci się konwertować. Pamiętaj tylko, że OBJ bywa zapisywany w innych jednostkach niż milimetry (Blender domyślnie w metrach). Jeśli podgląd pokazuje model o wymiarach 0,1 mm, zmień jednostki w konfiguratorze na metry.

3MF: nowoczesny kontener

3MF to archiwum ZIP z modelem w XML. Zapisuje jednostki, nazwy obiektów, kolory i, w wersjach z Bambu Studio, PrusaSlicera czy Orki, pełne ustawienia druku: wysokość warstwy, wypełnienie, podpory, pomalowane kolorami obszary, układ na płytach.

Dla nas to najcenniejszy format, bo pozwala wycenić dokładnie to, co widzisz u siebie:

  • Zwykły 3MF z modelem liczymy jak STL, ale czytamy z niego warstwę, wypełnienie i podpory ustawione w projekcie i zaznaczamy je w konfiguratorze.
  • 3MF z pomalowanymi kolorami pokazujemy w podglądzie z kolorami i proponujemy dopasowanie do naszej palety. Druk wielokolorowy włącza się sam.
  • Pocięty 3MF (eksport „pociętej płyty”) zawiera gotowy czas druku i masę. Bierzemy je wprost z pliku, bez szacowania. Pokazujemy miniaturę płyty, a ustawienia jakości i wypełnienia są już w środku, więc nie trzeba ich wybierać.

Jeśli projekt ma kilka płyt, liczymy sumę wszystkich. Jeżeli plik był pocięty pod inną drukarkę albo inny materiał, dajemy znać w wycenie i przecinamy go ponownie u siebie.

Porównanie w skrócie

STL OBJ 3MF
Siatka modelu tak tak tak
Jednostki nie nie tak
Kolory / malowanie nie tekstury (nieużywane) tak
Wiele części z nazwami nie częściowo tak
Ustawienia druku nie nie tak (z slicera)
Rozmiar pliku mały (binarny) średni mały (ZIP)
Otwiera się wszędzie tak tak prawie wszędzie

Co wybrać

  • Model z CAD (Fusion 360, Onshape, SolidWorks, FreeCAD): STL binarny albo 3MF.
  • Model z Blendera lub skanu: OBJ albo STL, ze sprawdzeniem jednostek.
  • Projekt przygotowany w Bambu Studio / PrusaSlicer / Orce z kolorami albo kilkoma częściami: 3MF.
  • Chcesz dokładnie taką cenę, jaką pokazuje Twój slicer: pocięty 3MF.

Niezależnie od formatu plik może mieć do 100 MB. Większe pliki zmniejsz, redukując liczbę trójkątów, opisaliśmy to w checkliście. Potem wgraj plik do wyceny i sprawdź, jak wygląda na podglądzie.