Slicer jest wyrozumiały, ale nie czyta w myślach. Kiedy plik ma błędy, wycena potrafi pokazać dwa razy za dużą masę, a wydruk wyjdzie z dziurami albo z przypadkowymi nitkami. Oto sześć błędów, które widzimy najczęściej, i darmowe sposoby na każdy z nich.
1. Otwarta siatka (model nie jest wodoszczelny)
Model do druku to zamknięta skorupa. Jeśli w siatce brakuje trójkątów, slicer nie wie, gdzie jest „środek”, i zgaduje. W wycenie widzisz wtedy komunikat o otwartych krawędziach z ich liczbą. Kilkanaście to kosmetyka, tysiące to problem.
Skąd się bierze: eksport z programów graficznych, modele składane z osobnych płaszczyzn, skany 3D.
Naprawa: Bambu Studio i PrusaSlicer mają funkcję „Napraw model” (prawy przycisk na obiekcie), która zamyka większość dziur. W Blenderze: tryb edycji, zaznacz wszystko, „Mesh → Clean Up → Fill Holes”, potem „Make Manifold” z dodatku 3D Print Toolbox. Dla trudnych przypadków darmowy Microsoft 3D Builder (Windows) naprawia plik jednym kliknięciem przy otwarciu.
2. Odwrócone ścianki (normalne)
Każdy trójkąt ma stronę zewnętrzną i wewnętrzną. Gdy część trójkątów jest odwrócona, model wygląda w podglądzie jak z dziurami, choć siatka jest kompletna, a objętość liczy się na minus. Nasza wycena wykrywa to i naprawia automatycznie, informując, ile trójkątów poprawiła. Jeśli chcesz zrobić to u siebie: Blender, tryb edycji, „Mesh → Normals → Recalculate Outside”.
3. Za cienkie elementy
Dysza 0,4 mm nie wydrukuje ścianki 0,5 mm. Albo slicer ją pominie, albo wyjdzie jedna krucha nitka. Dotyczy to też wystających szpilek, cienkich liter i „płatków” w figurkach. Wycena tego nie zobaczy, bo liczy objętość, ale my sprawdzamy to przed drukiem i piszemy, jeśli element zniknie.
Naprawa: pogrub ścianki do minimum 1,2 mm (w CAD zmień parametr grubości; w Blenderze modyfikator Solidify). Jeśli to figurka ze skanu, lepiej delikatnie ją powiększyć, niż modyfikować siatkę.
4. Nakładające się bryły
Model złożony z kilku brył, które przenikają się nawzajem i nie są połączone w jedną, to częsty przypadek w Tinkercadzie i Blenderze. Slicer radzi sobie z tym w większości wypadków, ale wycena z objętości liczy część wspólną dwa razy, a czasem w środku powstaje pusta kieszeń.
Naprawa: połącz bryły operacją Boolean „Union” (Tinkercad: zaznacz i „Group”; Blender: modyfikator Boolean; CAD: Combine/Join). Eksportuj dopiero po połączeniu.
5. Za dużo trójkątów
Skany i rzeźby z ZBrusha miewają 5–10 milionów trójkątów i 300 MB. Wydruk warstwą 0,2 mm nie pokaże różnicy już powyżej 200–300 tysięcy. Nadmiar tylko spowalnia wszystko, a limit wgrywania to 100 MB.
Naprawa: Blender, modyfikator Decimate, współczynnik 0,1–0,2 (zachowa 10–20 % trójkątów). Meshmixer: „Select All → Edit → Reduce”. Zawsze zapisuj kopię oryginału. Po redukcji sprawdź, czy drobne detale nie zrobiły się kanciaste.
6. Model poniżej stołu albo w powietrzu
Wydruk zaczyna się od płyty. Jeśli model w pliku „wisi” nad zerem albo częściowo pod nim, slicer go opuści lub podniesie, a jeśli ma nierówny spód, pierwsza warstwa wyjdzie krzywo. W podglądzie wyceny widzisz model ustawiony na siatce stołu, więc łatwo to zauważyć.
Naprawa: w slicerze „Połóż na płycie” (Place on face), wybierz płaską ścianę jako spód. W CAD wyrównaj spód do zera przed eksportem.
Bonus: model w złych jednostkach
To nie jest błąd siatki, ale najczęstsza przyczyna dziwnych wycen. Jeśli podgląd pokazuje wymiary 25 razy mniejsze niż oczekujesz, model jest w calach; jeśli 1000 razy, w metrach. Przełącz „Jednostki pliku” pod podglądem. Więcej w osobnym wpisie o jednostkach i skali.
Co robimy z Twoim plikiem
Każdy plik przechodzi u nas przez trzy sita: automatyczną analizę przy wycenie (objętość, otwarte krawędzie, odwrócone ścianki, wymiary), slicer liczący dokładny czas i masę, a przed drukiem ręczne spojrzenie na ścianki i orientację. Jeśli coś grozi nieudanym wydrukiem, piszemy przed startem, a nie po. Drobne błędy naprawiamy sami, bez dopłat.
Nie masz pewności, czy plik jest w porządku? Wgraj go do wyceny. Liczba otwartych krawędzi i ewentualne ostrzeżenia pojawią się pod podglądem od razu.